angie_mime

Հարավի մեղմ ու լիաշունչ հովին հետ,

որ վաղուց երազված համբույրի մը պես,

իմ սիրակարոտ հոգիս հեշտանքով կը լիացնե,

շողա՛, ո՜վ արև, շառափներովդ ոսկեծայր,

մառախլապատ Երկունքիս մեջ`

ուր Մտածումը կը դեգերի ուղեմոլար,

շողա՜, շողա՜, բարի՜ արև, հիվա՜նդ եմ…։

ամայության երգը կ’ացնի

պատուհանիս երբ առջևեն,

անկապ ձայներ զիս կը թովեն,

հոգվույս մեջեն մերթ Աշունի

կ’անցնի հանկարծ ուրուն տարտամ:

Գիշերն համբուն ես կ’երազեմ

ցավը կյանքի Աշուններուն,

ու շամբուշ հովն` որ կը տանի

դեպի տամուկ խորշեր նըսեմ`

զոս տերևի տեսիլն աղփուն,

որ օդին մեջ կը տատանի:

Եվ ցուրտ այգուն միշտ կը դիտեմ

պարուտակը մըշուշներուն,

զոր գիշերվան անտես ձեռքեր

թույլ միջոցին մեջ են ձըգեր,

վըհատության պես մոլորուն`

զոր քաշած է սերն հոգվույն դեմ:

Բայց թափառի՜լ կուզիմ ընդմիշտ,

մառախուղին ու հովին դեմ,

ու դաշտերուն մեջ ամայի,

ուր աչքն ահով միշտ կը նայի,

դիտել` տժգույն ու դալկադեմ

բարձունքներուն տամուկն ու վիշտ:

Հոգիս հիմակ հափրանքն ունի

սիրո խանդ ու հրայրքներուն,

ու ծաղկալից եղկ ջերմության

վայելքեն վերջ բազմաբուրյան,

կ’ուզե մշուշն այս օրորուն,

ու ցրտագին զովքն Աշունի:

•    Ասլանին, որին բոլորն իմիջիայլոց Псь են ասում, բերեցի տուն: Շաատ պստլո էր: Վախենում էր բոլորից, գնացել էր մի անկյունում թաքնվել: Մի քիչ տարօրինակ ա էս մասին հիշելը, քանի որ հիմա մարդամեկը բացառապես հետս ա քնում: Ասեմ ավելին, եթե <<մեր>> անկողնում ես համարձակվեմ ասենք շրջվեմ, կես մլավոց կարձակի ու թաթը կդնի փորիս, որ հանգիստ պառկեմ: Թթվասերին կամ մածունին չի դիպչի, եթե իրեն գդալով չուտեցնես:
•   Մաման մի անգամ լաաաավ ջղայնացավ վրաս: Ասլանը, որ շատ ա սիրում մամային, մոտը չգնաց քիչ է, ճանկռեց, հետո եկավ իմ սենյակ , փորիս մոտ քնեց:
• Մեր տան ֆիկուսն անձեռնմխելի էր, քանզի եթե հանկարծ ես կամ եղբայրս դիպչեինք էդ խոնավասեր հրեշին, ծնողներս մեզ վերջին դավաճանների շարքին էին դասելու: Մեր տուն մտնելու առաջին իսկ օրը Ասլանը գնաց և իր բնական կարիքները հոգաց դրա վրա: 
• Մի օր գազօջախը սկսեց գազ բաց թողնել, թեյնիկի ջուրը եռում էր ու ջուրը հանգցրել էր կրակը: Ասլանը մլավեց էնքան ժամանակ, միչև եկանք <<տեր կանգնեցինք>>:
• Նոր մարդկանցից վախենում է: Պապիկիս, որ առաջին անգամ տեսավ, եկավ, բազմոցի մեջքին կանգնեց, սկսեց պապիկիս գլուղը հոտոտել, այնուհետև իջավ, պապիս փորի վրա քնեց:
• Քնում է հիմնականում մեջքի վրա:
• Հենց ասում եմ <<Առյուծի'կ>>, ոգևորվում ա: